واقعا جای نگرانیست
اکنون فاصله ها کم شده است .
در عصر حافظه و محاسبه
جایی برای آهن نمانده است .
آن چیزی که مرا و تورا
به هم می رساند
تنها لمس کوتاه چند دکمه است
که چه بی گاه
فرصت آنرا از خود گرفته ایم .
.....
در عصر زنان و مردان پلاستیکی
صدای قلبی آرامت نمی کند
این بی خودی ممتد را
موسیقی ناهمگون نوارقلب گواه است .
با اینهمه
هستند بین ما کسانی
که قرنها
به اینهمه نزدیکی
دورند ......
لحظه ها و روزها و سال هایش سوخت
در انعکاس شیشه های تنهایی
و هر برگی از درختی افتاد
خطی بر خطهای دیوارافزود
و روزی
ساعتی که وقت رفتن بود
تنها گیسوان باد
نوازشگر پیکر نحیفش شد
تا چشمانی کور
رقص پایش را به تماشا بنشینند
و آنگاه
هلهله ای
و فریاد
که " خداوند بزرگ است "
بی آنکه بنگرند
با کور چشمهایشان
گردنبند سیمینی
که درّ آزادی را
به بند کشید
